با توجه به اينكه روش تمثيلى روش غير مستقيم است، شما مى‌توانيد با اين روش با كمترين لفظ، بيشترين معنا را به مخاطب خود انتقال دهيد و او را به فكر وا داريد تا خود، مطلب را بپذيرد. پرداختن به اين شيوه براى شما ضرورت دارد؛ زيرا با اين كار مى‌توانيد معقولات را به محسوسات تشبيه و آن را ملموس سازيد و از استدلال‌هاى پيچيده عقلانى بى نياز شويد. توجه داشته باشيد كه افق ايمان و آگاهى مخاطبان شما متفاوت است و شما نمى‌توانيد مطالب را در يك سطح معين براى همه مخاطبانتان بيان كنيد؛ از اين رو لازم است براى تفهيم مطالب و نزديك كردن آن به ذهن مخاطبان، از اين شيوه استفاده كنيد. اين شيوه در بلاغت و شيوايى سخن نيز مؤثر است. زيرا از خشكى و تلخى آن مى‌كاهد و از سخنان كوتاه شما، انديشه‌هاى ژرف حاصل مى‌شود. علاوه بر آن، شما مى‌توانيد در پرده كنايه مطالب عالى و بلند را به ديگران، تعليم دهيد، «١» بدون اينكه لجاجت و خصومتِ آنان را برانگيزيد. در اينجا به اين نكته توجه داشته باشيد كه براى استفاده از اين شيوه بايد با امثال و حِكَم گوناگون آشنا باشيد و «مثل‌هاى» شما بجا و گويا باشد. «٢» مثل در قرآن و روايات‌ در قرآن مجيد از مثل زياد استفاده شده كه مجموع آنها به پنجاه و سه مورد مى‌رسد. «٣» مَثَل‌هاى قرآن ابتكارى است و با محتواى بديع و حكيمانه‌اى كه دارد همواره برترين مثلها است. هدف مثال‌هاى قرآنى چيزى جز بيدار كردن مردم و فعّال كردن ذهن آنان نيست، «٤» كه اين، همان استفاده بهينه و هدفمند از مثل است. رسول گرامى اسلام (ص) و معصومانِ پس از آن حضرت نيز در سخنان خود، از مثل‌هاى‌