تبليغ دين از منظر دين
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص

تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ١٣٦

ايشان در كلام ديگرى مى‌فرمايد: مَنْ جَهِلَ شَيْئاً عابَهُ. «١» كسى كه چيزى را نداند بر آن عيب مى‌گيرد. امام على (ع) مى‌فرمايد: لَوْ انَّ الْعِبادَ حينَ جَهِلُوا وَ قَفُوا، لَمْ يَكْفُروا وَ لَمْ يُضِلُّوا. «٢» اگر مردم هنگامى كه نمى‌دانند، مى‌ايستادند، كافر و گمراه نمى‌شدند. لذا سرلوحه رسالت رسول اكرم (ص) زدودن جهل از افكار و انديشه‌ها بود. وَ يَضَعُ عَنْهُمْ اصْرَهُمْ وَالْاغْلالَ الَّتى‌ كانَتْ عَلَيْهِمْ (اعراف: ١٥٧) تذكر چند نكته در اين باره ضرورى است: ١- چيزى را رد كنيم كه آن را درك كرده باشيم، زيرا رد كردن بدون درك و علم، نوعى نادانى است. ٢- شتاب زدگى در رد مطلبى كه به نظر درست نمى‌باشد روا نيست. چرا كه در اين صورت پيش از آنكه انسان بينديشد كه ديگرى چه مى‌گويد، مى‌انديشد كه خود چه بگويد. ٣- اگر چيزى را به جهت عدم درك صحيح رد كرديم و سپس خلاف آن ثابت شد، در قبول آن درنگ نكنيم. ٤- همواره توجه داشته باشيم كه دانسته‌هاى آدمى در برابر نادانسته هايش همچون قطره‌اى در مقابل درياست. ٥- همواره از سرگذشت انسان‌هايى كه به واسطه جهل ورزى به انحراف دچار شده‌اند درس بگيريم و آن درسها را توشه راه خود قرار دهيم.