امام صادق (ع) مى‌فرمايد: مَنْ يَصْحَبْ صاحِبَ السَّوءِ لا يَسْلَم. «١» كسى كه با رفيق بد همنشين شود سالم نمى‌ماند. مبلّغ گرامى، بايد بكوشيم تا مخاطبان خود را در انتخاب دوستِ خوب يارى كنيم تا آنان با انتخاب صحيح و اصولى در پيمودن راه حق بيش از پيش مصمّم شوند. بيان چند نكته در انتخاب دوستِ خوب ضرورى است: ١- انگيزه دوستى‌ها و مصاحبت‌ها روشن و الهى باشد و بر اساس اهداف مقطعى و زودگذر ترسيم نگردد. ٢- در انتخاب دوست، سختگير و دير پسند نباشيم و با توجه به طرز تفكر، كيفيت معاشرت، وضع اخلاقى و سوابق زندگى، او را انتخاب كنيم. ٣- رفاقت و دوستى همواره در حد اعتدال باشد و از افراط و تفريط اجتناب كنيم و بى حساب به يكديگر اظهار اعتماد و اطمينان نكنيم. نقش همنشين بد از آنجا كه انسان از ديگران اثرپذير است اگر در مجاورت نيكان باشد به سوى نيكى سوق مى‌يابد و اگر با بدان بنشيند همرنگ آنان خواهد شد. پسر نوح با بدان بنشست خاندان نبوتش گم شد سگ اصحاب كهف روزى چند پى نيكان گرفت و مردم شد مهم‌ترين تأثير دوست بد، دور كردن انسان از راه حق و پيام حق مى‌باشد. همين خاصيت تأثير پذيرى دوست بد بود كه موجب شد عُقبَةِ بن ابى‌ مُعَيط تحت تأثير وسوسه‌هاى دوست ديرينه‌اش ابَىِّ بنِ خَلَف قرار بگيرد و بعد از اسلام آوردن مرتد گردد. «٢»