اين گونه پيام‌رسانى همگان را بهره‌مند خواهد كرد، وگرنه بيشتر افراد مجلس از پيام‌گزار خود هيچ گونه بهره‌اى نخواهند برد. شما مبلّغ محترم توجه داريد كه كتاب‌هاى آموزشى متناسب با سطح علمى پيام گيرندگان تأليف مى‌گردد. بنابراين ما هم بايد در ارائه پيام‌ها همين مرزبندى‌ها را در مخاطبان خود رعايت كنيم، تا بتوانيم موفق‌تر باشيم. ٢. باور باور كردن در لغت به معناى قبول و تصديق سخن و معتقد شدن مى‌باشد. «١» توجه به باورهاى دينى مخاطبان همواره بايد مورد عنايت پيام گزاران قرار گيرد؛ زيرا در واقع اين باور مذهبى مخاطبان است كه شكل و كيفيت تبليغ را مشخص مى‌كند. پيروزى نهايى در تبليغ دين نيز آن گاه حاصل مى‌شود كه قبل از پيام رسانى، باورهاى اعتقادى مخاطبان خود را بشناسيم تا بتوانيم به فراخور هر يك پيامى مناسب، ارائه دهيم. تقسيم مخاطبان بر حسب باورها در يك نگرش اجمالى و كلى مى‌توان پيام گيرندگان را به سه گروه تقسيمم نمود: گروه اول كسانى كه زمينه مناسبى براى اخذ پيام دارند؛ آنچه را كه بشنوند بى درنگ قبول كرده و به آن ايمان مى‌آورند؛ مانند گروهى از مخاطبان پيامبر اكرم (ص) كه قرآن كريم در توصيف آنان مى‌فرمايد: وَ اذا سَمِعُوا ما انْزِلَ الَى الرَّسُولِ تَرى‌ اعْيُنَهمْ تَفيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدين (مائده: ٨٣) هر زمان آياتى را كه بر پيامبر نازل شده بشنوند، چشم‌هاى آنها را مى‌بينى كه اشك مى‌ريزد به خاطر حقيقتى كه دريافته‌اند. آنها مى‌گويند خدايا ايمان آورديم پس ما را با گواهان بنويس.