تبليغ دين از منظر دين - نگارش و مقیمی و رحمتی - الصفحة ١١٢
٥. در نظر داشتن رضاى الهى
خشنودى خدا در امر به معروف و نهى از منكر در اين است كه خودپسندى و مشاجره را كنار بگذاريم و با ندايى توأم با دانش و ادب، پاكى و فهم، برادرى و دوستى، يكديگر را بخوانيم. چنانكه پروردگار متعال مىفرمايد:
به بندگانم بگو: سخنى بگويند كه بهترين باشد! چرا كه شيطان (به وسيله سخنان نسنجيده)، ميان آنها فتنه و فساد مىكند. (اسراء: ٥٣)
٦. خود را منزه از گناه و برتر از گنهكار نپنداريد
بيشتر مردم و گروهها، خود را بى گناه و بر حق و برتر از ديگران مىدانند. چنانكه برخى بزرگ كردن خود را كوچك كردن و تمسخر ديگران مىپندارند. از اين رو هر جا مىنشينند، به غيبت و عيبجويى از ديگران مىپردازند.
بايد توجه داشته باشيم كه هر شخص، گروه و ملتى. هم داراى گفتار و كردار خوبند و هم بد. نبايد انتظار داشت كه تمام صفات و گفتار و كردار شخص و يا تمام افراد گروه و يا ملتى صددرصد خوب باشد تا آنان را بپذيريم. خداى متعال به هر ملتى صفات مخصوصى عنايت فرموده و هر ملتى، بلكه هر شخصى ممكن است از جهت يا جهاتى بر ديگران برترى داشته باشند.
٧. تكرار امر به معروف و نهى از منكر
تكرار متنوع تبليغات و تذكرات از نظر روانى اثر فراوانى دارد. چرا كه انسان گاه دچار فراموشى مىشود بنابراين پيوسته احتياج به تذكر و يادآورى دارد. از اين رو ما در هر شبانه روز پنج نوبت نماز مىخوانيم و سوره حمد را كه فهرست مطالب قرآن است. در همه نمازها تكرار مىكنيم. «١»