امر به معروف و نهى از منكر، روش پيامبران و شيوه صالحان و (دو) فريضه بزرگ الهى است، كه ساير واجبات و فرايض به وسيله آن (دو) بر پا مى‌شوند، و در پرتو آنها، راهها امن مى‌گردد، و كسب و كار مردم حلال مى‌شود، و حقوق افراد تأمين مى‌گردد، و زمين‌ها آباد، و از دشمنان، انتقام گرفته مى‌شود و كارها سامان مى‌يابد. «١» روش امر به معروف و نهى از منكر براى انجام هر چه بهتر اين دو واجب مهمّ الهى به اين توصيه‌ها توجه فرماييد: ١. در راه انجام آنها مرتكب گناهى مانند دروغ، توهين و تحقير نشويد. ٢. مانند طبيبى مهربان و پدرى رئوف باشيد. ٣. رعايت مصلحت مخاطب را بنماييد. ٤. از خودخواهى و خودستايى بپرهيزيد. ٥. قصد شما تنها رضاى خداى متعال باشد. ٦. خود را منزه از گناه و برتر از گنهكار نپنداريد. چه بسا كه گنهكار داراى صفات و اعمال نيكى بوده و نزد خداى تعالى محبوب‌تر باشد. ٧. اگر مى‌دانيد و يا احتمال مى‌دهيد كه امر به معروف و نهى از منكر با تكرار مؤثر است. آن را تكرار نماييد. توضيح موارد ياد شده: ١. ترغيب و تحسين به جاى تحقير و توهين‌ براى اينكه مردم را به انجام عملى وا داريم، بهترين وسيله، ترغيب و تحسين به جاى تحقير و توهين است؛ زيرا يكى از خواسته‌هاى روانى هر انسانى، كه به اندازه ميل به خوردن و خوابيدن ريشه عميقى دارد، ميل به «بزرگ بودن» است، همه دوست دارند، مورد تحسين و تعريف قرار گيرند. ما به وسيله تشويق و تقدير مى‌توانيم در دلهاى مردم نفوذ كنيم و آنان را به كارهاى نيك واداريم.