قرار داد و معاهده مى‌بست و جنگها را فرماندهى مى‌كرد و براى پس از خود نيز- طبق حديث غدير و دلايل ديگر- خليفه و حاكم و زمامدار تعيين كرد و اين بر ضرورت استمرار حكومت در عصر بعد از پيامبر (ص) دلالت دارد. بعلاوه هيچ يك از مسلمانان پس از رحلت حضرت رسول (ص) در اين كه حكومت لازم است، ترديد نداشتند و اختلاف تنها در كسى بود كه مى‌بايست عهده‌دار حكومت گردد. از اين رو در زمان ابوبكر، عمر و عثمان نيز حكومت وجود داشت و حضرت على عليه‌السلام نيز مدتى حكومت اسلامى را رهبرى كرد.