امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٤٤

اجراى حق و عدل سازشكارى نكند و خود را خوار نسازد و پى طمعها نرود؛ «١» چنين شخصى، فردى جز خود على (ع) كه در محراب عبادت به خاطر شدت عدلش كشته مى‌شود نمى‌تواند باشد. ويژگيها و شرايط امام‌ شيعه براى امام به عنوان جانشين پيامبر (ص) و تداوم بخش راه و اهداف عالى او ويژگيها و شرايطى را به شرح زير قايل است: ١- امامت، استمرار رسالت و مانند آن منصبى الهى‌است. ازاين رو، بر خدا و رسولش واجب است تا چنين امامى را تعيين و به مردم معرفى كند، زيرا توده مردم با آن انديشه‌هاى محدود و عقل ناقص انسانى، چنين امامى را نمى‌توانند بشناسند و به رهبرى و امامتش گردن نهند و از او اطاعت و فرمانبرى كنند؛ از اين رو، به گواهى دلايل قطعى و صريح آيات و روايات، خداوند چنين امامى را توسط پيامبرش بر مردم مسلمان معرفى كرده است. ٢- امام بايد مانند پيامبر (ص) از هر گونه گناه و خطا مصون و معصوم باشد، زيرا خداوند در آيه «اولى الامر» «٢» به طور صريح و قطعى امر به اطاعت اولى الامر كرده است. چنين كسى بايد از گناه و خطا معصوم باشد، در غير اين صورت دستور خداوند به اطاعت از اولى الامر، دستور به اطاعت از كسى است كه كارهايش حجت نيست، بنابراين، امام حتماً بايد معصوم باشد. «٣» ٣- امام بايد مانند پيامبر (ص) از همه كمالات اخلاقى- انسانى برخوردار و در ابعاد گوناگون علمى، عبادى، اجتماعى، سياسى، نظامى و حكومت و مردمدارى سرآمد همه مردم و واجد همه آن ويژگيها و صفات به نحو كامل باشد، يعنى به مقام «انسان كامل» رسيده باشد؛ چون تنها انسان كامل شايستگى «حجت خدا» بودن را دارد و وجود او در ميان مردم موجب دوام فيوضات ربانى و بقاى انسان و ثبات جهان آفرينش مى‌شود. تا حدى كه طبق روايات ما اگر زمين از حجت خدا خالى شود، اهلش را فرومى‌برد. «٤»