امامت و رهبرى

امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٦١

درس هشتم: دلايل شيعه بر اثبات خلافت بلافصل على (ع) بعد از پيامبر (ص) (٢) آيه تطهير قرآن كريم در آيه تطهير به الگوهاى كاملِ صاحبِ عصمت تصريح و مصاديق واقعى اهل عصمت را معرفى كرده است: «انَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً» «١» خداوند اراده كرده تا از شما اهل‌بيت پليدى و گناه را دوركند و شمارا به طور كامل پاك و منزّه سازد. پيرامون شأن نزول آيه، در منابع معتبر اهل سنت آمده: هنگامى كه آيه تطهير نازل شده، پيامبر اكرم (ص) اهل بيتش، يعنى على و فاطمه و حسن و حسين را زير عبايش جاى داد و آيه مزبور را تلاوت كرد. «٢» گر چه اين آيه در صدد اثبات عصمت اهل بيت (ع) است، ليكن با توجه به بحثهاى گذشته پيرامون اين كه عصمت شرط اساسى امام و جانشين پيامبر (ص) بوده و نيز اين كه كسى جز على (ع) شايسته مقام عصمت نيست، دلالت آيه بر امامت و جانشينى او بر پيامبر (ص) تمام مى‌شود. احتمال اين كه مراد از اهل بيت زنان پيامبر (ص) باشند مردود است؛ زيرا بنا به روايت ديگرى كه ذيل آيه تطهير آمده، هنگامى كه يكى از زنان آن حضرت (ام سلمه) پرسيد: آيا من هم با آنان (اهل بيت) هستم؟ فرمود: تو بر منزلت خودت هستى و نزد من بر خير