امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٧٣

ابوالقاسم- رحمةالله عليه- گفته است: اگر كسى بگويد: على (ع) برتر از عثمان است، حق گفته است؛ زيرا كه ابوحنيفه و ابن مبارك گفته‌اند: هر كس بگويد: على (ع) افضل جهانيان و افضل مردم است و بزرگترين بزرگان است، سخن نابجايى نگفته است؛ چون مقصود از اين برترى، برترى نسبت به مردم عصر خود آن حضرت است، همانطوريكه اين گفتار پيامبر خدا «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلىٌّ مَوْلاهُ» درباره على، مربوط به زمان خلافت آن حضرت (پس از عثمان) است. «١» ابو شكور محمد بن عبدالسعيد بن محمد كشى حنفى در كتاب «التمهيد فى بيان التوحيد» مى‌گويد: شيعيان مى‌گويند كه امامت على بن ابى طالب، منصوص است به دليل اينكه پيامبر به او فرمود: «آيا راضى نيستى كه نسبت به من همانند هارون نسبت به موسى باشى و فرمود: من مولاى هر كس هستم، على مولاى اوست.» (و نيز شيعيان مى‌گويند) آيه شريفه «انَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ ...» نيز دلالت بر امامت آن حضرت مى‌كند؛ ولكن در جواب اينها گفته مى‌شود كه مقصود پيامبر از اين ولايت و خلافت، آن ولايتى است كه در وقتش آن را داشت؛ يعنى مراد اين است كه بعد از عثمان، على (ع) ولى و مولا است نه قبل از عثمان. «٢» اين علما اعتراف امامت و رهبرى ٨٠ ديدگاه شيعه در تعيين دوازده امام ..... ص : ٨٠ دارند بر اينكه حديث غدير دلالت روشن بر امامت و ولايت على عليه‌السلام دارد؛ ولى آن را به زمان پس از عثمان، مربوط مى‌كنند. سؤال: آيا در روز غدير خم، مقصود رسول خدا (ص) در اجتماع ١٢٠ هزار نفرى مسلمانان از اين سخن كه فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىٌّ مَوْلاهُ»، اين بود كه هر وقت، على عليه‌السلام به خلافت رسيد، مولى است؟ آيا اين احتمال را در مورد اين جمله مى‌توان‌