درس پنجم: امامت از ديدگاه اهل سنت و شيعه‌ پيروان مذاهب سنّى و شيعه با الهام از ديدگاه مذهب خويش، مطالبى را پيرامون مسأله امامت طرح كرده، و به اظهار نظر و ابراز عقيده پرداخته‌اند. امامت از ديدگاه اهل سنت‌ علماى اهل سنت درباره مسأله امامت و خلافت، ديدگاههاى گوناگونى را مطرح كرده‌اند؛ اين ديدگاهها نه تنها از سبك و سلوك واحدى برخوردار نيست، بلكه ميان آنچه درباره امامت و خلافت گفته و نظر داده‌اند، و آنچه در عمل به آن معتقد و متعهد شده‌اند فرسنگها فاصله است؛ زيرا از بررسى ديدگاههاى اهل سنت درباره امامت بدست مى‌آيد كه: ١- اهل سنت از يك سو امامت را به عنوان رياست عام و فراگير در امور دين و دنيا، و نيز به عنوان جانشينى پيامبر (ص) معرفى مى‌كنند «١»، و از سوى ديگر مى‌گويند: امامت از جايگاه مهم دينى و عقيدتى برخوردار نبوده، بحث و اثبات آن به استدلالات و براهين عقلى نياز ندارد، بلكه از قبيل مسايل فرعى فقهى بشمار مى‌آيد! «٢» ٢- اهل سنت در يكجا عدالت، علم، اجتهاد و بصير بودن را از شرايط امام و خليفه‌