امامت و رهبرى

امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٢١

درس دوّم: دلايل لزوم امام‌ در درس اوّل، به ضرورت بحث‌امامت پرداختيم، اينك به دلايل لزوم‌امام مى‌پردازيم. قبل از شروع در بحث توجه به يك نكته ضرورى است، و آن اينكه: از آنجا كه اسلام، دينِ فطرت و عقل است و احكام و مسائل كلى آن به گونه‌اى طرح و تبيين گرديده كه با فطرت پاك و اصيل انسانى و عقل سليم سازگار است؛ اين خود علاوه بر آن كه دليل حقانيت آيين اسلام و نقطه قوت آن است، به نوعى انسان كاوشگر را در شناختن و به كار بستن آن احكام و مسايل به استمداد از عقل و فطرت وامى‌دارد. از اين رو، بجاست كه در اثبات مسائل اعتقادى، عقل و فطرت سليم انسانى خود را داور و حَكَم قرار دهيم، تا به نتيجه مطلوب برسيم. برخى از دلايل لزوم امام عبارتند از: ١- فطرى بودن نياز به امام‌ احساس نياز به رهبرى در نهاد هر انسان و فطرت او نهفته است. همچنان كه اين احساس نياز در ميان پاره‌اى از حيوانات نيز مشاهده مى‌شود. البته نياز انسان به رهبرى و مديريت بيش از حيوانات است؛ زيرا حيوانات، دنياى مرموز روحى انسان و قوانين پيچيده و استعدادهاى متعالى بالقوه را ندارند كه بايد به فعليت و عينيت درآيند؛ از طرف ديگر شعاع احتياجات انسان بسى فراتر و گسترده‌تر از آنهاست، انسان علاوه بر نيازهاى گسترده مادى، يك سلسله نيازهاى روحى و معنوى هم دارد. او خليفة الله و مظهر اسماء