درس نهم: دلايل شيعه بر اثبات خلافت بلافصل على (ع) بعد از پيامبر (ص) (٣) دلالت حديث غدير بر امامت و خلافت على (ع) «١» اكنون با توجه به واژه مولى‌ و شواهدى كه در حديث است دلالت روايت را مورد دقت قرار مى‌دهيم. شواهد دلالت لفظ مولى‌ بر «اوْلى‌ به تصرف» لفظ مولا، در زبان عربى، داراى معانى زيادى است، ولى در اين حديث، بر اساس شواهد، به معناى امامت و خلافت است. برخى از اين شواهد بدين قرار است: الف- در بعضى روايات، پيامبر خدا (ص) پيش از آنكه مسأله ولايت را مطرح كند فرمود: «الَسْتُ اوْلى‌ بِكُمْ مِنْ انْفُسِكُمْ؟» آيا من به شما سزاوارتر از خود شما نيستم؟ پس از آن فرمود: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِىٌّ مَوْلاهُ» «٢». متفرع ساختن اين جمله بر جمله «الَسْتُ اوْلى‌ بِكُمْ» نشانگر اين معناست كه مقصود از «مولا» اوْلى به تصرّف است و «اولى به تصرف» تعبير ديگرى از «امامت» است. ابن جوزى، از علماى بزرگ اهل سنت، در تذكره مى‌گويد: در حديث غدير، مولا به معنى «اوْلى‌» است و معانى ديگر مراد نيست. حافظ ابو الفرج يحيى بن سعيد ثقفى نيز كه از بزرگان اهل سنّت است، مى‌گويد: اين حديث نصّ صريح است در اثبات امامت على عليه السلام. «٣»