امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٦٥

دلالت اين حديث بر امامت و جانشينى بلافصل على (ع) بعد از پيامبر (ص) قطعى بوده و شبهه‌اى در آن نيست. زيرا آن حضرت همه منازل و مناصب خويش به جز منصب نبوت را براى على (ع) اثبات كرده و در اين راستا منزلت على (ع) را نسبت به خود با منزلت هارون (ع) نسبت به موسى (ع) تشبيه كرده است و آن مناصب از نظر قرآن «١»، عبارت بود از: جانشينى هارون نسبت به موسى (ع) در امت او و ياور و معاون و شريك‌بودن او در كارهايش، كه همه اين مناصب (به جز منصب نبوّت) براى جانشين پيامبر (ص)، على (ع) نيز ثابت است. بنابراين، آن حضرت خليفه بلافصل رسول خدا (ص) و عهده‌دار رسالتهاى الهى او به جز پيامبرى بوده است. بر حديث منزلت اشكال شده كه: هارون در زمان حيات حضرت موسى (ع) وفات كرد، پس، از اين تشبيه نتيجه مى‌گيريم كه على (ع) نيز فقط در زمان حيات پيامبر (ص) و در غياب او جانشينش بوده است. اين اشكال به دو دليل بى‌اساس بوده و وارد نيست: دليل اوّل: روايت، در صدد بيان منزلت على (ع) نسبت به رسول خدا (ص) است و بر اساس آن منزلت على نسبت به پيامبر گرامى منزلت وزير و خليفه است، مقتضاى خلافت هم عام است، جانشينى در مدينه در حال حيات و جانشينى در ميان قوم پس از رحلت؛ اين كه هارون پيش از حضرت موسى (ع) وفات يافته موجب نمى‌شود كه بگوييم پس على (ع) هم بايد پيش از رحلت پيامبر (ص) از دنيا برود و نيز موجب نمى‌شود كه صرفاً جانشين آن حضرت در حال حيات او باشد و بس. بعلاوه، روايات ديگر تصريح دارد بر اين كه فرمود: «انْتَ خَليفَتى‌ مِنْ بَعْدى‌» تو خليفه بعد از من هستى. دليل دوّم: از اين كه پيامبر (ص) فرمود: «الّا انَّهُ لا نَبِىَّ بَعْدى‌» مى‌فهميم كه حضرت رسول (ص) مى‌خواهد بفهماند تو پس از من زنده خواهى ماند و اين منزلت هارونى كه خلافت‌باشد براى تو باقى خواهد بود؛ امّا هارون از طرف خدا به نبوت رسيد، ولى تو پس از من پيامبر نيستى، زيرا پس از من پيامبرى نخواهد بود، بعلاوه روايت، شأن حضرت على (ع)