امامت و رهبرى - ابراهیم زاده، عبدالله؛ صفرعلي پور، حشمت الله - الصفحة ٤٦

خلاصه‌ ديدگاه اهل سنت درباره امامت و خلافت متفاوت و گوناگون بوده و آنان در اين مسأله از ديدگاه واحدى پيروى نكرده‌اند. آنان از يكسو امامت را رياست عمومى در امور دين و دنيا معرفى مى‌كنند و از سوى ديگر آن را در حد يك مسأله فرعى از نوع مسايل فرعى فقهى به شمار مى‌آورند. همچنين در بيان شرايط امامت شرايط متضادى را مطرح كرده‌اند، زيرا در يكجا مثلًا عدالت و اجتهاد امامت و رهبرى ٥١ دليل سوم ونقد آن ..... ص : ٥٠ را شرط مى‌دانند، در جاى ديگر مى‌گويند، اگر شخص ظالم و ستمگر و جاهل خليفه شد واجب الاطاعه است! در چگونگى تعيين خليفه هم راههاى گوناگون و متضادى را طى كرده‌اند؛ زيرا از يك طرف انتخاب خليفه توسط شورا را مطرح كرده و از طرف ديگر تصدى منصب خلافت از راه غلبه و استيلا را مشروع مى‌شمارند. اما شيعه، امامت را رياست عمومى الهى در امور دين و دنيا دانسته و با اتكاى به دلايل عقلى و نقلى آن را مانند نبوت از اصول دين مى‌شمارد؛ و نيز مى‌گويد امام همه شؤون پيامبر (ص) جز شأن نبوت را دارا مى‌باشد و آن شؤون عبارتند از: ١- امامت و رهبرى ٢- مرجعيت و كارشناس دينى ٣- قضاوت و داورى. امام بايد مانند پيامبر (ص) از هر گونه خطا و گناه معصوم باشد. تا بتواند امت اسلام را بر سنت راستين پيامبر (ص) و بر طبق قرآن كريم رهبرى كند؛ و نيز امام را بايد خدا و پيامبر (ص) تعيين و معرفى كنند. مكتب تشيع بخاطر همين ديدگاههاى اصولى در گزينش امام و جانشين پيامبر (ص) و پيروى از معيارهاى ارزشى برتر، از همه انحرافات مصون مانده است. پرسش‌ ١- ديدگاه اهل سنت در معرفى امام و جانشين پيامبر (ص) را بنويسيد. ٢- نمونه‌اى از تضاد گويى اهل سنت را در شرايط و گزينش امام بنويسيد. ٣- تعريف امامت از ديدگاه شيعه چيست؟ ٤- شؤون امامت از نظر شيعه را بيان كنيد. ٥- چگونه مكتب تشيع توانسته در مسير اسلام ناب و بر سيره و سنت پيامبر (ص) ادامه حيات دهد؟