درس دوازدهم: نبُوّتها و بعثتها هدف نبوّتها و بعثتها هدف اصلى از برانگيخته شدن پيامبران و فرستادن كتب چيست؟ و آخرين سخن پيامبران كدام است؟
شكى نيست كه پيامبران براى هدايت مردم و سعادت و رستگارى آنان مبعوث شده‌اند؛ ولى سخن در اين است كه در مكتب انبيا سعادت و فلاح مردم در چيست؟ و آنان در هدايت خود مردم را به سوى چه هدف نهايى سوق مى‌دهند؟
در قرآن كريم دو امر به عنوان هدف نهايى همه تعليمات انبيا ذكر شده است: يكى شناختن خدا و تقرّب به او و ديگرى برقرارى عدل و قسط در جامعه بشرى:
«يا ايُّهَا النَّبِىُّ انَّا ارْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذيراً وَ داعِياً الَى اللَّهِ بِاذْنِهِ وَ سِراجاً مُنيراً» «١» اى پيامبر ما تو را گواه (گواه امّت) و نويد دهنده و بيم‌دهنده و دعوت كننده به سوى خدا به اذن او و چراغى نورافشان فرستاديم.
در ميان همه جنبه‌هايى كه در اين آيه آمده، پيداست كه دعوت به سوى خدا تنها چيزى است كه مى‌تواند هدف اصلى به شمار آيد.
«وَ لَقَدْ ارْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ انْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ» «٢»