درس بيست و دوم: خلقت پيامبر اسلام (ص)
هر چند در قرآن كريم، از پيامبر اكرم (ص) به عنوان بشرى همانند ساير انسانها ياد گرديده است كه تنها فرقش با ديگران تلقّى وحى است:
«قُلْ انَّما انَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى الَىَّ» «١» بگو! من هم بشرى مثل شما هستم، كه بر من وحى مى‌شود.
لكن خلقت و كيفيّت‌آفرينش‌او، با سايرانسانها متفاوت‌است؛ چون اگر بناست، شخصيّتى والا كه درحقيقت ساير رسولان مقدمه وجوداو بوده‌اند خلق‌شود، بنحوى كه مقام رفيع نبوّت و رسالت‌خاتم به‌او عنايت‌گردد، طبيعى‌است كه چنين موجودى، بايد از خصوصيات ويژه‌اى در مراحل خلقت و پيدايش و نيز از اوصاف جسمى و روحى فوق‌العاده‌اى برخوردار باشد.
آغاز آفرينش و نور پيامبر اسلام (ص)
از روايات متعدد چنين برمى‌آيد كه خلقت اوّليه پيامبر اكرم (ص) به صورت نور قبل از پيدايش جهان صورت گرفته است. جهت نمونه، يك روايت را نقل مى‌نماييم:
امام صادق (ع) فرمود:
«قالَ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعالى‌: يا مُحَمَّدُ انى خَلَقْتُكَ وَ عَليّاً نُوراً يَعْنى رُوحاً بِلا بَدَنٍ قَبْلَ انْ اخْلُقَ سَماواتى وَ ارْضى‌ وَ عَرْشى‌ وَ بَحْرى فَلَمْ تَزَلْ تُهَلِّلُنى وَ تُمَجِّدُنى‌ ...» خداى تبارك و تعالى فرمود: اى محمد! من، تو و على را به صورت نورى يعنى روحى بدون پيكر آفريدم، پيش از آنكه آسمانها و زمين و عرش و دريايم را بيافرينم؛ پس تو همواره مرا