نبوت از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٢
راهنمايان و دلالتكنندگان راه حق بودند. «١» خلاصه رسول اكرم (ص) به عنوان برترين فردى كه داراى مرتبه كامل اخلاق انسانى و شخصيت الهى است، در قرآن مطرح شده است ولى با اين مقام و منزلت والا هيچگاه از فروتنى در برابر مردم غفلت نورزيد. روى زمين با بردگان غذا مىخورد و كفش خود را وصله مىزد و بر هر مركبى كه فراهم بود سوار مىشد. با اين كه از دنيا به حد كافى برخوردار بود، اما از آن بيش از نياز استفاده نكرد و دنيا نتوانست او را به خود مشغول سازد و هيچگاه از غذا سير نخورد و از مظاهر و زيورهاى دنيا به شدت پرهيز مىكرد.
از چنان اخلاق معنوى و فضايل انسانى برخوردار بود كه خداوند در قرآن اخلاق پسنديدهاش را مىستايد و او را داراى اخلاق بزرگى مىداند.
رسول اكرم (ص) در كارهاى منزل به خادم كمك مىكرد. در برخوردها ادب اجتماعى و حسن معاشرت را به نحو احسن رعايت مىكرد. هرگز براى دنيا به خشم نمىآمد، ولى براى خدا بسيار خشمناك مىشد. به كسى دشنام نمىداد، پيوسته خوشبو بود. در ملاقاتها زودتر از همه سلام مىكرد. هر كس را به اندازه ايمان و فضيلت و تقوايش احترام مىكرد و دربرخورد هيچگاه تبعيض ناروا قايل نمىشد.
كارهاى خوب را تحسين و كارهاى بد را تقبيح مىكرد. نسبت به اصحاب احترام مىكرد. در نشست و برخاست به آنها اجازه سخن گفتن مىداد، حق همه را در ملاقاتها رعايت مىكرد. با خنده همنشينان مىخنديد و سخن آنان را تا آنجا گوش مىداد كه از حد شرعى تجاوز نكنند و اگر از حد مجاز تجاوز مىكردند آنها را نهى مىكرد و يا از مجلس بيرون مىرفت. محضر آن حضرت بسيار آموزنده بود و همه را به فكر فرومىبرد. هر كس با او ديدار مىكرد با دستى پر از معرفت و علم و اخلاق بازمىگشت.
پرسش ١- مختصرى پيرامون فروتنى و زهد پيامبر اسلام (ص) بنويسيد.