نبوت از ديدگاه قرآن و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٤
دلايل اعجاز قرآن اكنون كه بطور اجمال دانستيم قرآن سخنى الهى و معجزه است، به توضيح بعضى از دلايل اعجاز آن مىپردازيم:
الف- امّى بودن آورنده:
در ابتدا بايد ديد قرآن چگونه با مردم سخن گفته و مشتمل بر چه مطالبى است و بعد هم ملاحظه شود كه آورندهاش كيست؟
قرآن كتابى ا ست كه براى بيان مقاصد خودش از شيواترين و زيباترين الفاظ و سنجيدهترين و خوشآهنگترين تركيبات استفاده كرده است كه به بهترين و رساترين وجه، معانى مورد نظر را به مخاطبهاى خود مىفهماند. از جهت مطالب هم مشتمل بر انواعى از معارف و علوم و احكام و قوانين فردى و اجتماعى است كه بررسى كامل هر دسته از آنها نيازمند گروههاى متخصصى است تا در طول ساليان دراز به تحقيق و تلاش علمى درباره آنها بپردازند و به تدريج رازهاى نهفته را كشف كنند و به حقايق بيشترى دست يابند، هر چند كشف همه حقايق و اسرار آن، جز به وسيله كسانى كه داراى علم الهى و تأييد خدايى باشند، ميسّر نخواهد بود. معارف آن كه حاوى همه اصول مورد نياز بشر براى سعادت دنيا و آخرت است، با اسلوبى بديع و بىسابقه در هم آميخته شده، بگونهاى كه همه قشرهاى جامعه بتوانند به فراخور استعدادشان از آن بهرهمند شوند.
فراهمآوردن همه اين معارف و حقايق در چنين مجموعهاى، فراتر از توان انسانهاى عادى است ولى بايد توجه داشت كه اين كتاب عظيم، به وسيله يك نفر امّى يعنى درس نخوانده و تعليم نديده، عرضه شده و در زندگى چهلساله قبل از بعثتش، نمونهاى از اين سخنان از وى شنيده نشده بود و در دوران رسالتش هم آنچه را به عنوان وحى الهى ارائه مىكرده، اسلوب ويژه و هماهنگ و موزونى داشته كه بطور كامل آن را از ديگر سخنانش متمايز مىساخته و تفاوت آشكارى ميان اين كتاب با ساير سخنان وى مشهود و محسوس بوده است. قرآن كريم با اشاره به اين نكات مىفرمايد: