صفات بارز جسمانى پيامبر اسلام‌ امام باقر (ع) فرمود:
«پيغمبر خدا (ص) رنگش سفيد مايل به سرخى بود؛ چشمانش سياه و درشت؛ ابروانش بهم پيوسته، دست و پايش درشت و از سفيدى گويا در قالب نقره بود؛ سراستخوانهاى شانه‌اش درشت بود. يك سرى مو از گودى گلو تا سرنافش كشيده و مانند خطى ميان صفحه‌اى از نقره درخشان بود و از گردن تا شانه مانند گلاب پاش نقره‌اى بود؛ بينى كشيده‌اى داشت كه هنگام نوشيدن آب نزيك بود آب را پس زند و چون راه مى‌رفت به جلو متمايل مى‌شد، مثل اينكه سرازيرى مى‌رود، مانند پيغمبر خدا (ص) نه پيش از او و نه بعد از او، ديده نشده و ديده نخواهد شد.» «١» در روايتى ديگر امام باقر (ع) فرمود:
«در رسول خدا (ص)، سه چيز بود كه در هيچ كس جز او نبود: ١- سايه نداشت. (زيرا نور او تحت الشعاع خورشيد نمى‌گشت «٢») ٢- از راهى نمى‌گذشت جز آن كه هر كس بعد از او دو روز يا سه روز از آنجا مى‌گذشت بواسطه بوى خوشش مى‌فهميد، پيامبر از آنجا عبور كرده است.
٣- بر هيچ‌سنگ ودرختى عبورنمى‌كرد جز آن‌كه براى‌او سجده‌مى‌كرد (و اين سجده به عنوان احترام و تواضع‌بود نه عبادت و نيز معنوى‌بود نه‌ظاهرى نظير تسبيح موجودات براى خدا).» «٣» امام صادق (ع) فرمود:
«هرگاه رسول‌خدا (ص) در شب‌تار، ديده‌مى‌شد، نورى مانند پاره ماه ازاو به چشم‌مى‌خورد.» «٤» نيز آن حضرت فرمود:
«جبرئيل، بر پيامبر (ص) نازل شد و گفت: اى محمد! پروردگارت، به تو سلام مى‌رساند و مى‌فرمايد: من آتش دوزخ را حرام كردم بر پشتى كه تو را فرود آورد، و شكمى كه به تو آبستن شد، و دامانى كه تو را پروريد، آن پشت، پشت عبدالله بن عبدالمطلب است و شكمى كه به تو آبستن شد، آمنه بنت وهب، و اما دامانى كه تو را پروريد، دامان ابيطالب- و طبق روايت‌