خلاصه‌ ضرورت نبوت اقتضا دارد كه قرآن كريم تا هنگام ابلاغ به مردم مصون از تحريف باشد و بعد از آن مرحله نيز به دلايل زير مصونيتش از تحريف به اثبات مى‌رسد.
١- دليل عقلى بر عدم وقوع زياده در قرآن: اگر مطلب تامّى بر قرآن افزوده شده، پس آوردن مثل قرآن امكان داشته و اين با اعجاز قرآن سازگار نيست و اگر فرض شود كه تنها يك كلمه يا آيه كوتاهى افزوده شده، لازمه‌اش اين است كه نظم سخن به هم خورده باشد و از صورت اصلى اعجازآميزش خارج شده باشد و در اين صورت قابل تقليد و آوردن مثل آن خواهد بود و اين با عدم توانايى بشر برآوردن مثل آن منافات دارد و بعد از آن كه ثابت شد همه قرآن موجود كلام خداست، آيه ٩ سوره حجر اثبات مى‌كند كه خدا قرآن را نازل كرده و مصونيتش را از هر گونه تحريفى حتى به حذف، تضمين كرده است.
٢- حدي نبوت از ديدگاه قرآن و روايات ١٢٩ ٣ - محتويات آيين او از نظر معارف و احكام ص : ١٢٩ ث ثقلين نيز اثبات مى‌كند كه قرآن موجود همان قرآن نازل شده است و الّا امر حضرت رسول (ص) بر تمسك به قرآن در كنار عترت، امر به غير مقدور مى‌شود و ظاهر حديث اين است كه قرآن خود حجت مستقلى است و در حجيتش به امضاى امامان بستگى ندارد و الّا دور لازم مى‌آيد.
مصونيت قرآن از تحريف به اين معناست كه طالبان حقيقت امكان دسترسى به همه آيات آن رابدان گونه كه نازل شده است، دارند پس منافاتى ندارد كه ترتيب سوره‌ها و آيه‌ها بهم خورده باشد يا در بعضى نسخه‌هاى آن غلط كتابتى باشد يا تحريفهاى معنوى در مورد آن صورت گرفته باشد.
پرسش‌ ١- دليل عقلى بر مصونيت قرآن از تحريف چيست؟
٢- مفاد آيه حفظ چيست؟
٣- حديث ثقلين چگونه بر عدم تحريف قرآن دلالت دارد؟
٤- آيا لزوم تمسك به قرآن با تحريف قرآن قابل جمع است؟