درباره اهل‌بيت عليهم السلام نيز تصريح شده كه اينان «مطهرون» مى باشند.
«انَّما يُريدُ اللّهُ لِيَذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اهْلَ‌الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهيراً.» «١» خداى تعالى خواسته است تا هرگونه پليدى را از شما اهل‌بيت دور كند و كاملًا شما را پاك سازد.
البته مفهوم اين سخن اين نيست كه ديگران از دستيابى به آن به كلى محرومند، زيرا همانطور كه مى‌دانيم قرآن داراى مراتب و بطون مختلف است و هر كس به مقدار عقل و ايمان و طهارت باطنى خود، مرتبه‌اى از آن را درك مى‌كند و تنها كسانى كه هيچ بهره‌اى از طهارت باطنى نبرده‌اند، از قرآن هم حظّى نمى‌برند چون ميان قرآن و خواننده آن، بايد سنخيت باشد.
«مسّ» چيست؟
همانطور كه مى‌دانيم قرآن داراى ظاهر و باطن است. در مسّ ظاهر قرآن كه نوشته‌هاى آن باشد، داشتن طهارت ظاهرى يعنى طهارت از حدث «٢» لازم است و در مس باطن قرآن يعنى دسترسى به عمق حقايق و معارف آن طهارت باطنى لازم است كه آن نيز به سبب دورى از گناه و رذايل و آراسته شدن به فضائل و تقوا در انسان به وجود مى‌آيد و بدون اين طهارت هيچ‌گونه تماسى با حقيقت قرآن براى شخص حاصل نمى‌شود.
مفاد آيه‌ آيا اين آيه به زبان نفى سخن مى‌گويد يا به زبان نهى؟ يعنى آيا ناپاكان را از دست زدن به كلمات قرآن نهى مى‌كند و يا دست‌يابى نااهلان به قرآن را نفى مى‌كند؟
در جواب بايد گفت، آيه هر دو هدف را دنبال مى‌كند؛ از طرفى ناپاكان ظاهرى- كه وضو، غسل و تيمم ندارند- را از دست زدن به كلام خدا نهى مى‌كند و از سوى ديگر دست يافتن ناپاكان باطنى به تعاليم و معارف بلند آن را نفى مى‌كند؛ بدين معنا كه آنان هر چه بكوشند باز نمى‌توانند به حقيقت آن برسند و معارفش را دريابند. «٣»