معناى لغوى جن و وجه تسميه آن‌ جن يعنى مستور، نامرئى و پوشيده شده و چيزى كه قابل رويت نيست. «جنين» را بدين اعتبار جنين مى‌گويند كه در شكم مادر پنهان است و ديده نمى‌شود. قرآن نوعى از موجوداتى را كه از انسان مخفى است، «جن» ناميده است. البته چنين نيست كه قرآن هر موجود نامرئى و نامحسوسى را «جن» بنامد. چون كه ملائكه هم نامرئى هستند، اما به آنان جن گفته نشده است. «١» شباهتها و تفاوتهاى جن با انسان‌ جن موجودى است كه با انسان شباهتها و تفاوتهايى دارد؛ شباهتها از اين قرارند:
١- جن نيز داراى جنس نر و ماده و زاد و ولد است. «٢» ٢- هدف از خلقت آنان نيز رسيدن به مقام عبوديت و بندگى است. «٣» ٣- آنان داراى شعور بوده و مكلف هستند و در بين آنان نيز مؤمن و كافر هست. «٤» ٤- آنان داراى زندگى، مرگ، نشور و ثواب و عقاب مى‌باشند. «٥» ٥- زندگى آنان نيز اجتماعى بوده و در طول زمان امتهاى مختلف را تشكيل مى‌دهند. «٦» و اما تفاوتها:
١- خلقت آنان قبل از خلقت انسان است، و ماده اوليه خلقت آنان آتش است. «٧» ٢- با وجود خلقت مادى نامرئى هستند «٨» و نام جن از همين خصوصيت آنان گرفته شده است.