دستور مى‌دهد كه مردم را انذار كند. همچنين منكران قرآن را كه نسبت سحر به آن مى‌دهند تهديد نموده و كسانى را كه از دعوت قرآن سر بتابند، نكوهش كرده است.
سوره قيامت در مكّه نازل گرديده و ٤٠ آيه دارد و چون ناظر به قيامت و توصيف آن است و در آيه اول به آن سوگند ياد كرده، بدين نام خوانده شده است. ابتدا از وقوع قيامت خبر مى‌دهد و سپس به بيان سرنوشت انسان در آن روز مى‌پردازد و در آياتى نيز براى برپايى قيامت، به استدلال پرداخته است. نامهاى ديگر آن سوره، «دهر» و «هل اتى‌» مى‌باشد. هر سه نام اين سوره از آيه اول آن كه اشاره به سرگذشت انسان دارد گرفته شده است. اين سوره ابتدا به چگونگى خلقت انسان پرداخته و سپس تذكر مى‌دهد كه خداوند راه راست را به او نشان داده و انسان مى‌تواند راه راست يا گمراهى را خود انتخاب كند. سپس به عذاب كافران و نعمتهاى ابرار اشاره مى‌كند. در پايان سوره نيز به پيامبر دستور صبر، پيروى نكردن از كافران و تسبيح و سجده براى خدا مى‌دهد.
در هنگام شمردن نعمتهاى ارزانى شده بر ابرار به داستان ايثار، اهل‌بيت عليهم‌السلام اشاره نموده و در واقع، كامل ترين مصداق ابرار را معرفى مى‌نمايد.
سوره مرسلات، با ٥٠ آيه، از سوره‌هاى مكى است. آيه «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبينَ» كه تهديدى براى منكران معاد است، در اين سوره ده بار تكرار شده است. بحث اين سوره درباره معاد است، ابتدا با پنج قسم وقوع آن را تأكيد مى‌كند و سپس به مقدمات برپايى قيامت مانند بر هم خوردن آسمانها و ستارگان و كوهها اشاره كرده، برخى از عذابهاى دوزخ و بعضى از نعمتهاى بهشت را بر مى‌شمارد. نام اين سوره نيز از آيه اول آن كه با سوگند به «مرسلات» (فرشتگان) آغاز شده، گرفته شده است.
اهميت و نقش قلم‌ «ن وَالْقَلَمِ وِ ما يَسْطُروُنَ» «١» «ن» و سوگند به قلم و آنچه مى‌نويسند.