احتياج داريم و هم قدرتش نامحدود است و هم در پاسخگويى ناتوان نيست و نسبت به انسانها نيز رحيم و مهربان است. از اين رو، حضرت يوسف عليه السلام نيز در مورد پناه بردن به خداى متعال مى‌فرمايد:
«مَعاذَ اللَّهِ انَّهُ رَبّى‌ احْسَنَ مَثْواىَ» «١» پناه مى‌برم بر خدا، زيرا او پروردگار من است و مرا نيكو نگه داشته است.
معرفى شرّ خداوند تبارك و تعالى بعد از دستور به پناه آوردن آدميان به خود، دشمنان مؤمنان را معرفى كرده و ضمن هشدار به مؤمنان، شرهايى را كه بايد از آنها به خدا پناه برند، بيان مى‌كند. ابتدا مطلق شر را ذكر مى‌كند:
«مِنْ شَرِّ ما خَلَقَ»؛ از هر شرى كه از مخلوق برخيزد، به خدا پناه مى‌برم.
سپس سه شر مخصوص را نام مى‌برد كه دليل بر اهميت و خصوصيت آنهاست:
١- تاريكى شب، زيرا زمينه را براى گناه و براى آدمهاى شرور بهتر فراهم مى‌كند و به همين جهت گناهان و شرور بيشتر در شب واقع مى‌شود.
٢- شر زنان جادوگر و ساحر كه با دميدن در آلات جادوگرى انسان را جادو مى‌كنند و زنان جادوگر را بدين سبب نام برد كه جادوگرى در بين آنان بيشتر رواج دارد.
٣- از شر حسود وقتى كه به حسد مبتلا گردد. «٢»