معارف قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٥
فصل چهارم معارفى از جزء بيست و هشتم جزء بيست و هشتم قرآن مجيد شامل ٩ سوره- از مجادله تا تحريم- است. اشارهاى اجمالى به مطالب اين سورهها- كه همگى در مدينه نازل شدهاند- خواهيم كرد.
سوره مجادله داراى ٢٢ آيه است؛ و مانند ساير سورههاى مدنى درباره احكام زندگى اجتماعى و رفتار مسلمانان با همديگر و با غير مسلمانان بحث مىكند. علت نامگذارى اين سوره، تعبير «تُجادِلُكَ» در نخستين آيه آن ٥ است.
سوره حشر، ٢٤ آيه دارد و در آن به سرنوشت يهود بنى نضير و درگيرى آنان با مسلمانان و وعدههاى دروغين منافقان به آنها اشاره شده است. در آيات آخر نيز به بندگان خدا دستور داده كه از طريق مراقبت نفس و محاسبه آن، آماده ديدار خداوند شوند، همچنين به عظمت قرآن تصريح كرده و برخى اسماى حسناى خدا را بر مىشمرد «١» و نام آن نيز از آيه دوم كه كلمه حشر در آن آمده اقتباس شده است.
سوره ممتحنه، داراى ١٣ آيه است. در اين سوره از دوستى و صميميت با مشركان، حتى اگر خويشاوند باشند نهى كرده و حضرت ابراهيم عليه السلام و همراهانش را به عنوان الگوى برائت معرفى نموده و سياست خارجى و چگونگى رابطه با ملتهاى غير مسلمان از محارب و غير محارب را ترسيم مىنمايد.
داستان امتحان زنانى كه از مكه به مدينه هجرت مىكردند و همچنين بيعت كردن زنان مؤمن با پيامبر صلى الله عليه و آله ديگر مباحث اين سوره است. انتخاب نام ممتحنه نيز از همين دستور امتحانى است كه در آيه ١٠ آن آمده است.