دو تن از همسرانش مطرح گرديده و مسلمانان نيز به توبه و حفظ خود و خانواده‌شان مأموريت يافته‌اند. در اين سوره همچنين بعضى از زنان مؤمن و كافر به عنوان الگو و نمونه معرفى شده‌اند تا مؤمنان بدان زنان با ايمان اقتدا كرده و از سرنوشت زنان كافر عبرت بگيرند، سبب نامگذارى آن نيز وجود واژه «تُحَرِّمُ» در آيه نخست آن است.
آداب مجلس‌ «يا ايُّهَاالَّذينَ آمَنُوا اذا قيلَ لَكُمْ تَفَسَّحوُا فِى الَمجالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ وَ اذا قيلَ انْشُزُوا فَانْشُزوُا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذينَ آمَنوُا مِنْكُمْ وَ الَّذينَ اوُتوُا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلوُنَ خَبيرٌ.» «١» اى اهل ايمان هرگاه به شما گفته شد در مجالس، جا باز كنيد، جا باز كنيد (و به تازه واردها جا دهيد) تا خدا براى شما (در بهشت) جاز باز كند و هرگاه گفتند از جاى خود برخيزيد، برخيزيد كه خدا مقام اهل ايمان و دانشمندان را چندين درجه رفيع مى‌گرداند و خدا به هر چه انجام دهيد، آگاه است.
شأن نزول‌ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله يك روز جمعه در صُفه (سكوى بزرگى كنار مسجد پيامبر) نشسته بود و گروهى نزد آن حضرت حاضر بودند. در اين هنگام گروهى از بدريّون «٢» كه هميشه مورد احترام و تكريم پيامبر بودند، وارد شدند و پس از سلام و احوالپرسى با پيامبر و حاضران، به علت كمبود جا سرپا ايستادند، اين امر بر پيامبر صلى الله عليه و آله گران آمد و رو به بعضى از افراد كرد و فرمود: فلانى و فلانى برخيزيد، چند نفر را از جا بلند كرد تا وارد شوندگان بنشينند. (اين درسى بود براى احترام‌گذارى به پيش‌كسوتان ايمان و جهاد) اين مطلب بر آن چند نفر كه از جا برخاستند، ناگوار آمد، به طورى كه از چهره آنها مشخص بود. منافقان‌