نور ايمان‌ «يَوْمَ يَقوُلُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذينَ امَنوُا اْنظُروُنا نَقْتَبِسْ مِنْ نوُرِكُمْ قيلَ ارْجِعوُا وَراءَكُمْ فَالَتمِسوُا نوُراً فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ.» «١» روزى كه مردان و زنان منافق به مؤمنان مى‌گويند: «نظرى به ما بيفكنيد تا از نور شما پرتوى برگيريم!» به آنها گفته مى‌شود: «به پشت سرِ خود باز گرديد و كسب نور كنيد!» در اين هنگام ديوارى ميان آنها زده مى‌شود كه درى دارد، درونش رحمت است و برونش عذاب! واژه‌ها «انظرونا» از مصدر «النَّظَر» به معناى انتظار و مهلت دادن است. «٢» «نقتبس» از «قَبَس» يعنى شعله آتشى كه براى روشن كردن به دست مى‌گيرند و اقتباس يعنى طلب روشنايى كردن. «٣» «سور» به معناى ديوار دور شهر است.
«باطنه» يعنى داخل آن و «ظاهره» يعنى خارج و بيرون آن.
از سياق آيه استفاده مى‌شود كه در قيامت ظلمت همه جا را فرا گرفته و همه افراد به سوى منزلگاه دائمى خويش در حركتند. كسانى كه ايمان آورده و در عمل به ايمان خويش پايبند بوده‌اند، خداوند براى آنان نور قرار داده تا جلو و سمت راست را براى آنان روشن گرداند. منافقان كه كفر، باطن آنها را سياه كرده، در آن ظلمت گسترده به مؤمنان التماس مى‌كنند كه: مهلتى دهيد تا ما از روشنايى شما قبس و شعله‌اى برگيريم و مؤمنان جواب دهند كه اين جهان جاى كسب نيست، اگر مى‌خواهيد نورى كسب كنيد به دنيايى كه پشت سر