فصل اول‌ معارفى از جزء بيست و پنجم‌ جزء بيست و پنجم قرآن مجيد شامل سوره‌هاى شورى، زخرف، دخان و جاثيه مى‌باشد.
«شورى‌» چهل و دومين سوره قرآن، مكى و داراى ٥٣ آيه است كه در مورد وحى و چگونگى ارتباط با خدا، دلايل توحيد، معاد و فضايل اخلاقى گفتگو مى‌كند، مؤمنان را به «مشاوره» در امور مهم فرا مى‌خواند و بدين سبب به «شورى‌» نامگذارى شده است.
«ذخرف» نيز با ٨٩ آيه در مكه نازل شده است. در اين سوره، از ويژگيهاى قرآن رسالت پيامبران، معاد، دلايل توحيد، آثار شرك و مجازات مشركان سخن به ميان آمده و ضمن ياد كردن از حضرت ابراهيم، حضرت موسى و حضرت عيسى عليهم السلام از ارزشهاى باطل و زرق و برق دنيا انتقاد شده است. اين سوره را به كلمه «زخرف» (زينت) كه در آيه ٣٥ آن آمده نامگذارى كرده‌اند.
«دخان» هم مكى و داراى ٥٩ آيه است كه درباره عظمت و زمان نزول قرآن، اوصاف خدا، معادشناسى، انتقام خدا از فرعونيان، مجازات كافران، پاداش مؤمنان در قيامت و حذف آفرينش سخن مى‌گويد؛ در ضمن در اين سوره به دود فراگير در جهان (دخان) كه از مقدمات قطعى قيامت است اشاره شده و به همين مناسبت، «دخان» ناميده شده است. «١» «جاثيه»، نيز مكى و داراى ٣٧ آيه است. هدف كلى آن دعوت عمومى به توحيد، شريعت پيامبر اسلام و ضرورت تبعيّت از آن است. در اين سوره درباره سرنوشت ستمگران، ماده پرستان، گمراهان و اقوام سركش و به زانو درآمدن آنها در دادگاه الهى‌