پيشرفت همه جا را فرا مى‌گيرد و قلم ارزش و اهميت خود را باز مى‌يابد. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم مى‌فرمايد:
ثَلاثٌ تَخْرُقُ الْحُجُبَ وَ تَنْتَهى‌ الى‌ مابَيْنَ يَدَىِ اللَّهِ، صَريرُ اقْلامِ الْعُلَماء وَ وَطْىُ اقْدامِ الُمجاهِدينَ وَ صَوْتُ مَغازِلِ الُمحْصَناتِ» «١» سه چيز حجابها را پاره مى‌كند و به پيشگاه خدا مى‌رسد؛ صداى قلم دانشمندان و صداى گام مجاهدان و صداى ابزار نخ‌ريسى زنان پاكدامن.
ما معتقديم كه آنچه مطلوب است همان سيطره قلم بر شمشير است، بر خلاف وضعيتى كه امروز بر جهان حاكم است و قلم ها در اختيار شمشيرها و قدرتهاست؛ و ما به اميد آن روز تلاش مى‌كنيم كه به فرموده امام خمينى (ره):
ما اميدواريم كه بشر به رشدى برسد كه مسلسلهارا به قلم تبديل كند ...، قلم و علم و بيان است كه مى‌تواند بشر را بسازد نه مسلسل و نه ساير قواى تخريب كننده! «٢» هنگامه دريافت كارنامه عمل‌ فَامَّا مَنْ اوُتِىَ كِتابَهُ بِيَمينِهِ فَيَقوُلُ هاؤُمُ اقْرَؤُا كِتابِيَهْ انّى‌ ظَنَنْتُ انّى‌ مُلاقٍ حِسابِيَهْ فَهُوَ فى‌ عيشَةٍ راضِيَةٍ ... وَ امَّا مَنْ اوُتِىَ كِتابَهُ بِشِمالِهِ فَيَقوُلُ يالَيْتَنى‌ لَمْ اوُتَ كِتابِيَهْ وَ لَمْ ادْرِ ما حِسابِيَهْ يا لَيْتَها كانَتِ القاضِيَةِ ما اغْنَى‌ عَنّى‌ مالِيَهْ هَلَكَ عَنى‌ سُلْطانِيَهْ ...» «٣» امّا كسى كه نامه عملش را به دست راستش دهند، گويد: بياييد نامه‌ام را بخوانيد. من [در دنيا] يقين داشتم كه روزى حسابم را مى‌بينم. پس او در زندگانى رضايت بخشى قرار مى‌گيرد.
اما كسى كه نامه اعمال او به دست چپش داده شود، مى‌گويد: اى كاش هرگز نامه اعمالم به من داده نمى‌شد و نمى‌دانستم حسابم چيست! اى كاش مرگم فرا مى‌رسيد. مال و ثروتم هرگز مرا بى‌نياز نكرد. قدرت من نيز از دست رفت!