معارف قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٢
فوق در توصيف ويژگىهاى انصار نازل گرديد. «١» انصار، مورد علاقه پيامبر صلى الله عليه و آله به دليل خصلتهاى نيكوى انصار در يارى رساندن به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و ديگر مسلمانان، آنان همواره مورد علاقه و احترام رسول گرامى اسلام بودند. پيامبر صلى الله عليه و آله از بزرگان آنان تجليل به عمل مىآورد و آنان را مورد عنايت خويش قرار مىداد.
پيامبر غنايم حنين را به تازه مسلمانان بخشيد. اين عمل مورد اعتراض گروهى از انصار قرار گرفت. رسول خدا صلى الله عليه و آله در جمع آنان حاضر شد و سخنانى در مورد نعمت هدايتى كه به واسطه آن حضرت به انصار عطا شده بيان كرد و سابقه فداكارى انصار را نيز يادآورى نمود.
در اين هنگام، صداى انصار به گريه بلند شد و بزرگان آنان برخاسته و به عذرخواهى پرداختند. آنان همچنين از پيامبر خواستند كه براى ايشان استغفار نمايد. پيامبر نيز به درگاه الهى عرضه داشت: «خداوندا، انصار و فرزندان انصار و فرزندان فرزندانشان را بيامرز.» و سپس رو به انصار كرد و فرمود:
اى گروه انصار آيا راضى نيستيد كه ديگران با گوسفندان و چهارپايان (يعنى غنايمى كه نصيبشان شده) بر گردند و شما برگرديد در حالى كه رسول خدا در سهم شماست؟
آنان گفتند: بلى، راضى شديم.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و سلم ادامه داد:
انصار ياران نزديك و معتمدين من هستند، اگر همه مردم راهى را بروند و انصار راه ديگرى را، من نيز راه انصار را طى مىكنم، خداوندا، انصار را مورد مغفرت خويش قرار ده. «٢» اسوه برائت از مشركان «قَدْ كانَتْ لَكُمْ اسْوَةٌ حَسَنَةٌ فى ابْراهيمَ وَ الَّذينَ مَعَهُ اذْ قالوُا لِقَوْمِهِمْ انَّا بُرَءؤُا