معارف قرآن (ج6) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٠
و هراس و غمى نداشت بلكه به تسلاى همراه خود پرداخت و او را دلدارى داد. «١» ٣- در سفر حديبيه در سال ششم هجرى، مسلمانان براى انجام عمره به سوى مكه رهسپار شدند ولى با ممانعت كفار قريش مواجه گشتند. پيامبر و همراهانش چون به قصد جنگ نيامده بودند، اسلحه و مهمات لازم را نداشتند و سلاح آنها فقط سلاح مسافر بود و كفّار كه هم تعدادشان زياد بود و هم در شهر خودشان از پشتوانه قوى نظامى برخوردار بودند، فرصت را مغتنم شمردند و دنبال بهانه مىگشتند تا با مسلمانان در گير شوند و چون پيامبر بهانه جويىهاى بسيار آنان را ديد، از مسلمان بيعت گرفت و با انجام اين بيعت در شرايط كاملًا بحرانى قدرت خويش را به كفار نماياند. خداوند از مقاومت، بيعت و اخلاص مسلمانان خشنود گشت و بر قلب آنان سكينه نازل كرد و آنان توانستند در مقابل بهانه جويىهاى مشركان با متانت كامل و آرامش و اطمينان برخورد كنند و نقشههاى آنان را خنثى سازند و اين اقدام آنان فتحى بزرگ برايشان به شمار آمد. «٢» ٤- در جنگ حنين، شمار بسيار سپاه مسلمانان، گروهى را به عجب و غرور انداخت و وقتى با هجوم غافلگيرانه دشمن مواجه شدند، منافقان و سست ايمانان گريختند و فقط تعداد انگشت شمارى مؤمن مخلص در كنار پيامبر باقى ماندند. با دعوت مجدد رسول خدا بسيارى از مسلمانان بازگشته، شجاعانه جنگيدند و سكينه و آرامش خاص الهى نيز بر رسول خدا و مؤمنان همراه ايشان نازل شد و بعد از شكست اوليه، پيروز و غالب گشتند. «٣» در تمام موارد فوق مؤمنان در شرايط سخت بوده و با تمام ايمان و توان براى رضاى خدا مقاومت كرده و خداوند نيز امداد خود را نصيب آنان كرده و آرامش و سكينه مخصوص را بر قلب آنان نازل كرده و اين، وعدهاى براى مؤمنان نيز هست تا يقين داشته باشند كه اگر در مهلكهها و بحرانها با اتكال به خدا پيش بروند، خداوند نيز آنان را دستگيرى كرده و امدادهاى غيبى و از جمله مهمترين آنها: سكينه را بر قلبشان نازل