«يأتمرون» از مصدر «ائتمار» يعنى همديگر را امر كردن. اين آيه اشعار دارد كه آن مرد از درباريان فرعون بوده و وقتى آنان از اقدام انقلابى موسى مطلع شده‌اند، جلسه گرفته و همديگر را به كشتن موسى عليه السلام تشويق كرده‌اند و بعد از مشورت و اظهار نظر جمعى، به اتفاق تصميم به كشتن موسى عليه السلام گرفته‌اند و او كه در جمع بوده، از جلسه مشورتى خارج شده و به سرعت خود را به موسى عليه السلام رسانده تا وى را از تصميم آنان آگاه گرداند و از مهلكه بگريزاند.
معلوم مى‌شود كه او با اينكه از درباريان بوده و مقام ممتازى داشته، از ظلم و ستم فرعونيان بيزار بوده و اقدام جوانمردانه و ظلم ستيز موسى عليه السلام را خوش داشته و با آن موافق بوده است.
صحنه دوم كه ا زاين مرد انقلابى و ظلم ستيز به تصوير كشيده شده، بعد از بعثت موسى عليه السلام است. موسى براى دعوت به توحيد و قيام عليه زر و زور و تزوير بپا خاسته و با مظاهر اين سه- كه براى آقايى كردن و حكم راندن دست در دست هم دارند- فرعون (زور)، هامان (تزوير) و قارون (زر)- درگير شده است:
«وَ لَقَدْ ارْسَلْنا مُوسى‌ بِاياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبينٍ الى‌ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ» «١» و ما موسى را با آيت‌هاى خود و حجت آشكار به سوى فرعون، هامان و قارون فرستاديم.