مملكت ظلم و فساد هجرت كردند و خداوند نيز آنان را در پناه خويش جاى دارد:
«وَ اذِ اعْتَزَلُتمُوهُمْ وَ ما يَعْبُدُونَ الَّا اللَّهَ فَأْوُوا الَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يُهَيِّى‌ءْ لَكُمْ مِنْ امْرِكُمْ مِرْفَقاً» «١» و حال كه از مشركان و آنچه جز خدا مى‌پرستيدند (خدايانشان) دورى جستيد، به غار پناه ببريد تا خدا از رحمت خود بر شما نثار كند و كار شما را به رفق و مدارا آماده گرداند.
حضرت موسى عليه السلام بنى اسرائيل گوساله‌پرست را سرزنش كرد و آنان را به توبه دعوت نمود. نحوه توبه از گناه گوساله‌پرستى چنان بود كه مى‌بايست كسانى كه گوساله‌پرست نشدند شمشير به دست بگيرند و به كشتن خويشاوندان گوساله‌پرست خود بپردازند و گوساله‌پرستان هم موظف بودند كه خود را در معرض شمشير قرار داده و حتى دست خود را جلو شمشير نگيرند.
كسانى كه گوساله پرست نشده بودند- خواصى كه گمراه نشده بودند ولى وظيفه خود را نيز انجام نداده بودند- عرض كردند كه امتحان ما سخت‌تر است ما بايد پدران، مادران، برادران، فرزندان و خويشاوندان خود را بكشيم و حال آنكه ما گوساله پرست نشده و مستحق چنين مجازاتى نيستيم.
خداوند به موسى فرمود: از آن رو اينان را به چنين بلا و امتحانى‌