الْغالِبينَ» «١» به توده مردم (عوام) گفته شد: آيا شما نيز جمع خواهيد شد؛ به آن اميد كه در صورت پيروزى ساحران از آنان پيروى كنيم؟! و آن گاه كه بزرگان قوم نمرود، دريافتند حضرت ابراهيم عليه السلام بت‌هايشان را شكسته است، او را در جمع مردم احضار و توبيخ كردند تا توده مردم را عليه او و به يارى خدايانشان بشورانند:
«فَأْتُوا بِهِ عَلى‌ اعْيُنِ النَّاسِ» «٢» او را در برابر ديدگان توده مردم بياوريد (و محاكمه كنيد).
٢- مستضعفان‌ در مقابل مستكبران- كه خواص بد بودند- مستضعفان قرار دارند.
«مستضعف» يعنى كسى كه ضعيف نگاه داشته شده، امكان رشد فكرى، اجتماعى، سياسى و اقتصادى را از او گرفته‌اند. استضعاف، انواع مختلفى دارد كه عبارتند از:
اٌلف- استضعاف فكرى؛ مستضعفان فكرى، گروهى از عوام هستند كه به علّت ضعف عقل و سفاهت، توان شناخت حق و پيوستن به زمره مؤمنان را ندارند. گاه نيز عوامل بيرونى، مانع از رسيدن معارف دينى به آنان است و آنان را به طور ناخودآگاه در حصار جهل و خرافه نگه مى‌دارد. امام على عليه السلام مى‌فرمايد: