عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ٨٦
آيا به تو ايمان آوريم در حالى كه آدمهاى پست پيرو تو شدهاند؟
«ما نَريكَ اتَّبَعَكَ الَّا الَّذينَ هُمْ اراذِلُنا بِادِىَ الرَّأْىِ» «١» ما نمىبينيم كه از ما تو را پيروى كرده باشد جز آدمهاى پست و سطحى نگر كه نسجيده پيرو تو شدهاند.
٣- تعلقات و دلبستگىهاى مادى شكوفايىها و جلوههاى زندگى دنيا سبب تعلق خاطر شده، انسان دل بسته، دست و پا بسته هم مىگردد. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
«اخْوَفَ ما اخافُ عَلى امَّتى زَهْرَةُ الدُّنْيا وَ كَثْرَتُها» «٢» بيشترين چيزى كه از آن بر امتم مىترسم، جلوههاى دنيا و زيادى آن است.
خواص تا زمانى كه در لذات مادى غوطهور نشده باشند در محيط اجتماعى پيرامون خود تحوّل آفرين هستند. اما همين كه متاع دنيا آنها را احاطه كرد، از اقدامهاى مؤثر و انقلابى باز مىمانند.
خداوند در سوره انفال درباره مؤمنان اول هجرت و تشكيل حكومت اسلامى مىفرمايد كه ده نفر از شما توان و وظيفه مقابله و مقاومت در برابر صد نفر را داشتيد ولى الان (مدتى بعد از جنگ بدر و هنگام نزول آيات مذكور) به خاطر پيدا شدن ضعف در شما، هر نفر از شما توان مقاومت در برابر دو نفر از دشمن را دارد. «٣»