عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ٦٠
اولئِكَ قُطَّاعُ طَريقِ عِبادِىَ الْمُريدينَ» «١» به بندگانم بگو دانشمندان فريفته دنيا را واسطه بين خودشان و من قرار ندهند چه اينكه آنان رهزنان بندگان مريد من هستند.
٢- خوددارى از اظهار نظر در حوزههاى تخصصى از آنجا كه عوام داراى علم و اطلاع كافى نيستند، بايد از اظهار نظر بر مبناى ظن و گمان و حدس خوددارى كنند. اظهار نظرها و رهنمود دادنهاى غير تخصصى و غير عالمانه براى جامعه مشكل زاست و قرآن از آن به شدت نهى كرده و مىفرمايد:
«وَ لا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ» «٢» چيزى را كه بدان علم ندارى دنبال مكن.
امام على عليه السلام فرمود:
«لَوْ سَكَتَ الْجاهِلُ مَا اخْتَلَفَ النَّاسُ» «٣» اگر جاهل سكوت كند (و فتوا ندهد) هيچ گاه مردم با هم اختلاف نخواهند كرد.
هر انسانى بايد از اظهار نظر در حوزهاى كه در آن تخصص ندارد، بپرهيزد زيرا فساد اين اظهار نظرهاى غير متخصصانه بسيار است.