عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ١٠٧

«فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ مَا مَكَرُوا» «١» خداوند او را از عواقب سوء نيرنگ فرعونيان حفظ كرد.
امام صادق عليه السلام در ذيل اين آيه شريفه مى‌فرمايد: فرعونيان بدن او را تكه تكه كردند اما خداوند دين او را حفظ كرد. «٢» همچنان كه سحره فرعون نيز كشته شدند ولى به تأييد خداوندى ايمانشان را حفظ كردند.
٣- آماج تهمت و افترا اقرار گرفتن‌ كارنامه خواص حق، پر است از تيرهاى تهمت و افترا كه آنان را هدف قرار داده است. تهمت سحر و جنون، تهمت شايعى بوده كه به همه انبيا نسبت داده شده است. موسى عليه السلام را مفسد «٣»، مقام طلب «٤»، سحر شده «٥»، بزرگ و تعليم دهنده ساحران «٦»، دروغگو «٧» خواندند و مانند اين تهمت‌ها به ديگر پيامبران و مصلحان نيز زده شده است.
لقب «رافضى» به معناى «ترك كننده دين» در طول تاريخ از سوى ظالمان و حاكمان جور، به حق خواهان داده شده است. «٨»