فرعون، با اطرافيانش مشورت كرد و بر كشتن پسران ايمان آورندگان به موسى عليه السلام و اسير كردن و به كنيزى گرفتن زنان آنان تصميم گرفت. او به عنوان دفاع از دين در مقابل انحرافگرى موسى و فسادش! پيشنهاد كشتن موسى را مطرح كرد و اين پيشنهاد طرفدارانى هم داشت. مؤمن فرعونى در اينجا با بيانى محكم، استوار، منطقى و دلسوزانه به مقابله با اين پيشنهاد پرداخت:
«وَ قالَ رَجُلٌ مُؤْمِنٌ مِنْ الِ فِرْعَوْنَ يَكْتُمُ ايمانَهُ اتَقْتُلُونَ رَجُلًا انْ يَقُولَ رِبِّىَ اللَّهُ وَ قَدْ جاءَكُمْ بِالْبَيِّناتِ مِنْ رَّبِّكُمْ وَ انْ يَكُ كاذِباً فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ وَ انْ يَكُ صادِقاً يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذى‌ يَعِدُكُمْ انَّ اللَّهَ لا يَهْدى‌ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ يا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظاهِرينَ فِى الْارْضِ فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ انْ جاءَنا ...» «١» و مردى مؤمن از آل فرعون كه ايمان خود را كتمان مى‌كرد، گفت: آيا مردى را به خاطر اينكه مى‌گويد پروردگار من خداى يكتاست، مى‌كشيد؟ حال آن كه دليل آشكار از جانب پروردگارتان برايتان آورده است. اگر دروغگو باشد، دروغش گريبانگيرش مى‌شود و اگر راستگو باشد (حداقل) بعضى از آنچه وعده داده، به شما مى‌رسد زيرا خدا اسرافگران دروغگو را هدايت نمى‌كند. اى قوم من، امروز شما حكومت قدرتمندانه بر زمين داريد پس چه كسى ما را يارى مى‌كند اگر عذاب خدا بر ما برسد