تهديد شديداللحن فرعون حاكى از اثر فوق‌العاده ايمان ساحران در آن مقطع حساس بود. در ميدان مبارزه‌اى كه مردم جمع شده‌اند تا پيروزى فرعون و اطرافيان او را بر دو فرد به ظاهر عادى كه ادعاى رسالت دارند و ربوبيت فرعون را منكرند، ببينند، به ناگاه آن دو مرد پيروز مى‌شوند و اعوان و انصار فرعون اعلام مى‌كنند كه اين دو فرد بر حقند و ما به آنان ايمان آورديم.
خود فرعون هم بر حقانيت موسى علم پيدا كرد و مشاهده نمود كه معجزه موسى بر همه كيدهاى ساحران غلبه كرد و آنها را نابود ساخت؛ همچنان كه در سال قحطى و عذاب و ...، حقانيت موسى عليه السلام را بارها و بارها ديد ولى حاضر نشد اعلام ايمان كند تا زمانى كه دريا او را به كام خود فرو مى‌برد. در آن زمان فرعون گفت:
«امَنْتُ انَّهُ لا الهَ الَّا الَّذى‌ امَنَتْ بِهِ بَنُو اسْرائيلَ وَ انَا مِنَ الْمُسْلِمينَ» «١» ايمان آوردم كه خدايى نيست جز آن كه بنى اسرائيل به او ايمان آورد و من از مسلمين هستم.
و جواب شنيد:
«ءَالْانَ وَ قَدْ عَصَيْتَ قَبْلُ وَ كُنْتَ مِنَ الْمُفْسِدينَ» «٢» آيا حالا ايمان مى‌آورى؟ در حالى كه قبل از اين سركشى كردى و از مفسدان بودى!