عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ٥٤

كارساز است.
٤- اعلام بيزارى از منحرفان‌ وقتى امر به معروف و نهى از منكر خواص سودمند نيفتاد، آنان مى‌بايست از منحرفان و مفسدان اظهار و اعلام تنفر نمايند.
قرآن حضرت ابراهيم و يارانش را اسوه وظيفه‌شناس و عمل به آن، معرفى مى‌كند و در تبيين وجه اسوه بودن آنان مى‌فرمايد:
«اذْ قالُوا لِقَوْمِهِمْ انَّا بُرَءؤُا مِنْكُمْ وَ مِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ كَفَرْنا بِكُمْ وَ بَدا بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ ابَداً حَتَّى تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَحْدَهُ» «١» زيرا به قوم خود گفتند: ما از شما و از آنچه به جاى خدا مى‌پرستيد بيزاريم، به شما كفر مى‌ورزيم و ميان ما و شما دشمنى و كينه هميشگى است. مگر آن كه فقط به خدا ايمان آوريد.
و حضرت لوط عليه السلام كه از ياران و مؤمنان به حضرت ابراهيم و از پيامبران برگزيده خدا بود، بعد از نهى قوم و اصرار آنان اعلام كرد:
«انّى‌ لَعَمَلِكُمْ مِنَ الْقالينَ» «٢» براستى من دشمن كردار شمايم.
البته اعلام تنفر متناسب با گناهى است كه صورت مى‌گيرد و