عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ٢١

٣- مستكبران‌ واژه ديگرى كه حاكى از خواصّ بد است، لفظ «مستكبر» مى‌باشد.
از آنجا كه سردمداران گمراهى، روحيّه استكبار و خودبينى دارند، براساس همين منش، نامگذارى شده‌اند.
«قالَ الَّذينَ اسْتَكْبَرُوا انَّا بِالَّذى‌ امَنْتُمْ بِهِ كافِرُونَ» «١» مستكبران به مؤمنان مستضعف گفتند: ما به آنچه شما به آن ايمان آورده‌ايد، كافريم.
ج- واژه مشترك‌ ملأ «مَلَأ» به جمعى گفته مى‌شود كه عظمت و ابهّت مادّى يا معنوى‌شان چشم و دل مردم را پر كرده است. «٢» در تفسير الميزان چنين مى‌خوانيم: «ملأ» جماعتى از مردم را گويند كه بر يك نظر، اتّفاق دارند و علّت نامگذارى‌شان به ملأ آن است كه عظمت و ابهّتشان چشم مردم را پر مى‌كند. «٣» كاربردهاى گوناگون اين كلمه در قرآن، نشان مى‌دهد منظور از آن، اشراف و شخصيّت‌هايى هستند كه رهبرى و خط دهى اجتماعى را به‌عهده داشته، بازوى فكرى، سياسى و اجتماعى حاكم- اعم از خوب يابد- مى‌باشند.