عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ١٩

كسانى كه صبر و تحمّل بورزند.
٣- صاحبان كتاب (عالمان اهل كتاب)
كسانى كه اهل علم و آگاهى بوده، با محتواى كتاب آسمانى، آشنايى داشته و دارند، به طور طبيعى در جامعه خود، جايگاهى ويژه پيدا كرده، توجّه عوام را به خويش جلب مى‌كنند. در قرآن- هنگامى كه سخن از پيام رسانى پيامبر صلى الله عليه و آله به امّت‌هاى سابق است- نقش اين گروه از خواص با عنوان «الّذين اوتواالكتاب» مطرح مى‌گردد.
مثلًا در آيه زير مى‌فرمايد:
«وَ اذْ اخَذَ اللَّهُ ميثاقَ الَّذينَ اوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ» «١» (و ياد كن) هنگامى را كه خداوند از كسانى كه به آنان كتاب داده شده، پيمان گرفت كه حتماً بايد آن را براى مردم بيان نماييد و كتمانش مكنيد.
ب- واژه‌هاى ويژه خواص جبهه باطل‌ ١- مترفان (خوشگذرانان- مرفّهان بى درد)
اين واژه، حكايت از خواص بد دارد؛ كسانى كه از نعمت‌هاى بسيار مادّى برخوردار بوده، امّا به عيش و عشرت مشغولند و فرياد هر مصلحى را، مكدِّر عيش خود مى‌بينند و همواره عليه حق و حق‌گويان بوده‌اند.
«ما ارْسَلْنا فى‌ قَرْيَةٍ مِنْ نَذيرٍ الَّا قالَ مُتْرَفُوها انَّا بِما ارْسِلْتُمْ بِهِ‌