عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ١٢٤

با فكر پيدا شوند كه بخواهند مردم را از جهل برهانند، به سرعت منكوب شده و نابود مى‌گردند.
٣ توجيه و تزوير، با قدرت مالى و اجرايى موانع را رفع مى‌كنند و از سالوسى و عوام‌فريبى نيز در اين مسير بيشترين استفاده را مى‌برند.
خواص در اين جوامع نيز متأسفانه غالباً عامل اجرايى حكومت هستند. آنان با كتمان، جعل و تحريف از آگاه شدن توده‌ها جلوگيرى مى‌كنند. خرافات را در اذهان افراد جامعه انتشار مى‌دهند و حكام و زورمداران را عليه بيدارگران فكرى تهييج مى‌نمايند و آنان كه سر در آخور و كيسه زورمداران دارند با تزوير و دورويى، خود را جدا از حاكمان و از مدافعان توده مردم معرفى، با حيله‌گرى، مردم را در جهت اهداف زورمداران سوق مى‌دهند.
وقتى موسى عليه السلام در مجلس فرعون وارد شد و با دليل و برهان و معجزه او را به خدا پرستى خواند. فرعون و خواص او روى برگرداندند. قرآن در توصيف اين صحنه و عملكرد فرعون مى‌فرمايد:
«فَتَوَلّى‌ بِرُكْنِهِ وَ قالَ ساحِرٌ اوْ مَجْنُونٌ» «١» فرعون با ركن و تكيه گاهش (از موسى) رو گرداند و گفت: او ساحر يا ديوانه است.
خواص با كتمان حقايق عوام را به تسليم در برابر حكومت‌ها وامى‌دارند و سلطه حكومت‌ها را مقبول جلوه مى‌دهند. امام‌