عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ١١٨

آبروى خود در ميان مردم را بر بيان واقعيت ترجيح داده‌اند. بنا بر بيان قرآن، كتمان حق و بيان نكردن و شهادت بدان ندادن بزرگ‌ترين ظلم و گناه است.
«وَ مَنْ اظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ» «١» كيست ستمكارتر از آن كه شهادتى از خدا را در نزد خويش پوشيده دارد؟
«وَ اذْ اخَذَ اللَّهُ ميثاقَ الَّذينَ اوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ» «٢» و به يادآور آن هنگامى را كه خداوند از آنان كه كتاب بديشان داده شده پيمان گرفت كه آن را براى مردم بيان كنند و كتمانش ننمايند.
تهديد قرآن در مورد مجازات اين گناه، شديدترين تهديدهاست و مى‌فرمايد:
«انَّ الَّذينَ يَكْتُمُونَ ما انْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَالْهُدى‌ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّناهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتابِ اولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ» «٣» كسانى كه دلايل روش در رهنمودهاى ما را كه نازل كرده‌ايم، بعد از آن كه در كتاب براى مردم بيان نموديم، كتمان مى‌كنند، آنان را خدا لعنت مى‌كند و لعن كنندگان لعنت مى‌كنند.