عوام و خواص در قرآن

عوام و خواص در قرآن - حیدری، احمد - الصفحة ١١٠

در تفسير «سمّاعون» دو احتمال هست: اول اينكه منظور، كسانى باشد كه زود شايعات دشمن را مى‌پذيرند و سبب عملى شدن نقشه دشمن مى‌گردند. دوم اينكه منظور، جاسوس براى دشمن باشد. «١» ٣- بدعت و ايجاد اختلاف در دين‌ هميشه بعد از پيامبران، خواص پيروانشان در اثر عوامل متعددى- كه در رأس آنها دنيا خواهى است- بدعت‌ها نهاده و دين را از مسير اصلى به انحراف كشانده‌اند و در نتيجه صف يكپارچه پيروان حق را به اختلاف و تفرقه افكنده‌اند.
مذهَب‌سازى‌ها در طول تاريخ، از عملكرد بد خواص جبهه حق است، قرآن مى‌فرمايد:
«كانَ النَّاسُ امَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ انْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيَما اخْتَلَفُوا فيهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فيهِ الَّا الَّذينَ اوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ بَغْياً بَيْنَهُمْ» «٢» مردم امتى يگانه بودند، پس خداوند پيامبران را نويد آور و بيم دهنده برانگيخت و با آنان كتاب را به حق فرو فرستاد تا ميان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند، داورى كنند و اختلاف نكردند در آن كتاب مگر همانان كه كتاب به آنها داده شده بود از سر ستم (و حسادتى) كه بين‌