حزب كارگزاران سازندگى‌ پس از پايان جنگ تحميلى در سال ١٣٦٧ ه. ش. و ايجاد تغييرات اساسى در قانون اساسى و حذف جايگاه نخست‌وزيرى، رياست جمهورى داراى اختيارات بيشترى شد. انتخابات رياست جمهورى در سال ١٣٦٨ ه. ش. در حالى برگزار شد كه به علت رحلت حضرت امام (ره) و انتخاب حضرت آيت‌الله خامنه‌اى به رهبرى و استعفاى دولت مهندس موسوى (هرچند پذيرفته نشده بود)، امور كشور عملًا در بلاتكليفى به سر مى‌برد. در چنين شرايطى آقاى هاشمى رفسنجانى با شعار بازسازى جنگ و اصلاحات اقتصادى و با پشتيبانى همه جناح‌ها و گروه‌ها و با كسب ٩٠ درصد رأى شركت كنندگان در انتخابات به رياست جمهورى انتخاب شد. «١» بيشتر اعضاى دولت اوّل آقاى هاشمى رفسنجانى را فن‌سالاران، ديوان سالاران، تكنوكرات‌ها و بوروكرات‌ها تشكيل داده بودند. آنها معتقد بودند كه با خاتمه جنگ تحميلى عراق عليه ايران، دوران سياست‌هاى جنگى تمام شده و ايران وارد دوران جديدى شده است.
راهبرد اين گروه، بازسازى اقتصادى در داخل و مصلحت انديشى در سياست خارجى بود. به اعتقاد آنها، ايران براى بازسازى خرابى‌هاى جنگ تحميلى و عقب‌ماندگى‌هاى ناشى از آن، بايد سياست‌هاى‌