انتخابات چهارمين دوره مجلس شوراى اسلامى در بهار ١٣٧١ ه. ش.
اين گروه تقريباً خود را از صحنه سياسى كنار كشيد، به طورى كه هيچ نامزدى براى رياست جمهورى سال ١٣٧٢ ه. ش. و نمايندگى مجلس در سال ١٣٧٥ ه. ش. معرفى نكرد. امّا براى انتخابات هفتمين دوره رياست جمهورى در اوايل سال ١٣٧٦ ه. ش. دوباره وارد مبارزات انتخاباتى شد و آقاى سيد محمد خاتمى را به عنوان نامزد رياست جمهورى معرفى كرد. به دليل آراء و افكار جديد آقاى خاتمى و تحصيلات حوزوى و دانشگاهى و سياست‌هاى باز وى در دوران تصدّى وزارت ارشاد، علاوه بر مجمع روحانيون مبارز، عده زيادى از افراد اصلاح‌طلب، روشنفكر، دانشگاهى و كسانى كه پس از مجلس چهارم و رياست جمهورى دوره ششم كنار زده شده بودند، همچنين گروه‌هاى طرفدار مجمع روحانيون مانند دفتر تحكيم وحدت، حزب همبستگى، حزب كارگزاران، حزب اسلامى كار، نيروهاى ملى- مذهبى و ... از نامزدى او حمايت كردند. ابتدا تصور مى‌شد كه اجتماع اين نيروها حركت مقطعى و زود گذر مى‌باشد، امّا پس از انتخاب جناب آقاى خاتمى به رياست جمهورى، افراد ستادهاى انتخاباتى او در تهران و شهرستان‌ها، ايجاد روابط نزديك و نهادينه شده را پى‌گيرى كردند و پس از مشورت‌هاى زياد به اين نتيجه رسيدند كه ايجاد يك تشكل سياسى منسجم و فراگير سراسرى كه افراد زيادى بتوانند با اعتقادات و ذهنيت‌هاى متفاوت به عضويت آن در بيايند، بسيار ضرورى است. بدين شكل حدود ١١٠ نفر از اعضاى فعّال ستادها در تهران، گرد آمده و جبهه مشاركت ايران اسلامى را پايه گذارى كردند. اين حزب در تاريخ‌