ابوالقاسم سرحدى زاده، محمد مير محمدصادقى، سيد حسن طباطبائى، عباس دوزدوزانى، سيد اصغر قريشى و مرحوم سيد محمودى بودند. علاوه بر اينها، جواد منصورى، احمد احمد، مرتضى حاجى، عباس آقا زمانى (ابوشريف) و ... بعدها به اين گروه پيوستند. «١» بنيانگذاران حزب براى آن سه مرحله در نظرگرفته بودند كه عبارت بود از:
١- مرحله ازدياد و تعليم: طى اين مرحله آنها قصد داشتند كه حداكثر كوشش خود را به عمل آورند تا افرادى را جذب كرده، آموزش دهند، علاوه بر اين، آنها تلاش مى‌كردند كه دستگاه‌هاى امنيتى رژيم از وجود چنين گروهى بى اطلاع بمانند. و در صورت كشف عضو يا شاخه‌اى از آن، رابطه آن فرد يا شاخه با حزب قطع گردد تا به بقيه اعضا آسيبى نرسد.
در اين مرحله از فعاليّت حزب، آنها به طور مخفيانه مشغول آموزش‌هاى عقيدتى- سياسى نيروهاى خود بودند.
٢- مرحله آمادگى رزمى (استعداد): در اين مرحله همه افراد حزب مى‌بايست از نظر نظامى به طور كامل‌آموزش ديده و آماده هر گونه مقابله با رژيم شاه باشند.
٣- مرحله مبارزه علنى (ظهور): پس از طى دو مرحله اول و دوم و زمانى كه حزب اوضاع و شرايط را براى ورود به ميدان مبارزه عليه رژيم آماده و مناسب تشخيص مى‌داد، وارد مرحله مبارزه علنى مى‌شد.
اهداف تشكيل حزب: هدف حزب از نظر سياسى طبق نظر آقاى‌