توسط وزارت ارشاد، از طريق روزنامه‌ها، هفته نامه‌ها، ماه‌نامه‌ها و كتابها به شبهه‌افكنى و تخريب باورهاى دينى و فرهنگى مردم پرداخت. «١» شبهات القاشده توسط اين روزنامه‌ها، گستره وسيعى از معرفت شناسى و مبانى اعتقادى تا قوانين حقوقى و جزائى را در بر مى‌گرفت كه چند نمونه از آنها چنين بود:
دستورات طالبان با قوانين مصوب در ايران از يك كاسه است و هر دو ناشى از تفكر عدم بلوغ انسان و مختص جوامع غير بالغ است.
(محسن رِنانى)
احكام اسلام آميخته به اسطوره‌اندو اگر از آنها اسطوره‌زدايى شودبه راحتى و به‌مرور زمان قابل‌تغييرند، مثل حجاب. (عبدالكريم‌سروش)
برخورد با توهين كنندگان به مقدسات چون منجر به اشاعه توهين مى‌شود، خود اشاعه فحشاست (مهاجرانى)
آدم‌ها و حتى معصومين (ع) خود به خود بدون نظارت مردم و به‌طور اصولى در معرض انحراف هستند. (سحابى)
قطع رابطه با آمريكا ما را در دنيا ذليل نموده و اروپائيان را بر ما مسلط كرده است. (زيباكلام)
زن و مرد از حقوق مساوى برخوردارند و اجازه زن از مرد در امور خود، جايگاه شرعى و قانونى ندارد. (مهرانگيز كار)